Vind ik leuk:

Vandaag hebben we de eerste officiële ‘Experience Guatemala’-excursie gehad met échte deelnemers. Voor de nieuwe lezers van deze blog zal ik het nog even kort uitleggen. Wij hebben hier een excursie in en rond de school (Nuestro Futuro) in Ciudad Vieja opgezet, waarbij we een kijkje bieden in het normale leven van de gemiddelde Guatemalteek. Als je op reis bent in Guatemala kun je namelijk prima om de armoede heen en alleen maar toeristische dingen doen. Zeker in Antigua vergeet je al snel dat er om de hoek mensen wonen die een heel gezin moeten onderhouden van 1000 Quetzales per maand (nog geen 100 euro).

In zijn eerste weken hier heeft Roel samen met Gabby (directeur van het Volunteer Centre) en Sylvia (social worker op Nuestro Futuro) de excursie in elkaar gedraaid. Twee weken geleden hadden we een try-out met allemaal vrijwilligers om de tour te ‘fine tunen’. Daarna bleek het zaak om het product te operationaliseren. Als we iets gaan verkopen, moet het proces natuurlijk van A tot Z goed in elkaar zitten: van vervoer naar de school tot een simpele fles zonnebrand, omdat er zat mensen zijn die zonder smeren drie uur in de zon gaan lopen. Die zonnebrand werd al snel een ‘running gag’ (Rian met haar zonnebrand), maar wat oogstte die fles goodwill bij aanvang van de tour .

Vijf Amerikaanse deelnemers hadden Gabby en ik vorige week gestrikt bij de network meeting en de rap in elkaar gedraaide flyer met aankondiging van de tour leverde nog eens twee mensen op. In allerijl vorige week ook nog een formulier ontworpen, waarmee we de juridische verantwoordelijkheid voor ongelukken bij de deelnemers laten. Er gingen immers Amerikanen mee… Met Sander voor aanvang van de tour een rondje in zijn pick-up gereden om de ins en outs van de auto te leren kennen, wel handig als je vreemde mensen gaat chauffeuren. De deelnemers kwamen gelukkig allemaal opdagen en daar gingen we, vier mensen in de auto en vier in de laadbak. Ach, het kan allemaal hier.

Van meet af aan bleek de excursie een succes. De deelnemers waren erg onder de indruk, geïnteresseerd en enthousiast. Gabby’s verhaal zat goed in elkaar, we kregen leuke vragen over de gewassen op het land, de winkel met water en ijsjes kwam net op tijd, de werkplaats met de chickenbussen bleek een schot in de roos, de lijkkistenmakerij kreeg alle aandacht en tot slot de natuurlijk de school. Dat deed het ‘m helemaal. Kinderen uit de eerste klas kregen muziekles en dat liet alle harten smelten. Tijdens de cola en koekjes (bij de middagtour geen ‘comida típica’) hoefde ik niet heel erg mijn best te doen om onze merchandise onder de aandacht te brengen. Shirts, ansichtkaarten en sleutelhangers waren gauw verkocht en zelfs… een madrina binnengehaald! Als madrina of padrino support je een kind voor 35 euro per maand.

Lichtelijk in extase reden we terug naar Antigua. Heel even schoot er door me heen: ‘Als ik nu een fout maak met de auto met al die mensen achterin, is het voor niets geweest’. Maar zonder kleerscheuren kwamen we bij het kantoor en verkochten we zelfs nog een Ninos de Guatemala-hanger. Sander hoefde niet te vragen hoe het gegaan was, alle deelnemers kwamen met een glimlach het kantoor binnen. We hebben zieltjes gewonnen voor de goede zaak en mijn hart is weer een tikje sneller gaan kloppen voor de kinderen van Guatemala…